1.

درباره فلسفه فشن

فشن در برهم کنشی از فراموشی و به یادآوری به وجود می آید که در آن هنوز گذشته خود را با بازیافت

 مدل های قدیمی به یاد می آورد، اما هم زمان فراموش می کند که گذشته دقیقا همین بوده است. می توان گفت که هرچه فشن سریع تر تحول می یابد، سریع تر فراموش میکند. میلان کوندرا می نویسد: «هرچه چیزی آهسته تر باشد، بیشتر در حافظه می ماند و

هر چه سریع تر باشد، زودتر فراموش می شوداما آیا این صحیح است؟ آیا فشن امروزدقیقا به علت سرعت بسیار زیادشچیزی شده که به سختی در حافظه می ماند؟ رولان بارت در کتاب مهمش درباره فشن ادعا می کند که فشن گفتمانی است که امکان گفت و گو با گذشته خود را پس می زند. اما از آن زمان (1967) که بارت کتابش را نوشت، فشن هرچه بیشتر درگیر چنین گفت و گویی با گذشته خودش شده است، به طوری که حالا این گذشته مدام به جای نو بازیابی می شود.

 


2.

 

درباره کتاب فشن

فشن نه صرفاً لباس است و نه صرفاً مجموعه‌ای ایماژ، بلکه جلوه‌ای پویا از فرهنگِ مادی و بصری استکه نقش مهمی در زندگی اجتماعی و فرهنگی ایفا می‌کند. فشن از بازوهای اقتصادی مهم جهان است، جزء ده صنعت مهم در کشورهای توسعه‌یافته است. فشن به بدن‌های ما و نحوه نگاه ما به بدن دیگران شکل می‌دهد. می‌توان از آن چون ابزاری خلاق برای بیان هویت‌های متفاوت یا، برعکس، برای تحمیل معیاری از زیبایی و مقبولیت به همه بهره گرفت. مسائل اخلاقی و عُرفی مهمی را برمی‌انگیزد و با هنرهای زیبا و فرهنگ عامه در ارتباط است. این کتاب فشن غربی را همچون صنعتِ مسلط فشن بررسی می‌کند، اما در این سلطه نیز تردید می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه دیگر نظام‌های فشن در کنار آن تکامل و با آن همپوشانی یافته‌اند. خواننده را با عرصه‌های به‌هم‌پیوسته صنعت فشن آشنا می‌کند؛ نشان می‌دهد که فشن چگونه دیزاین می‌شود، ساخته می‌شود، و به‌فروش می‌رسد و ارتباط آن را با زندگی اجتماعی و فرهنگی‌مان بررسی می‌کند.